اخبار

تاریخ انتشار 1396/06/19

هاروکی موراکامی و عشق به موسیقی

نویسنده ژاپنی کدام اثر بتهوون را تحسین می کند؟

کتاب‌سرا: آثار هاروکی موراکامی، این نویسنده برجسته ژاپنی، تم تنهایی دارند. او در سال ۱۹۶۸ به دانشگاه هنرهای نمایشی واسدا رفت. به گفته خودش در آوریل ۱۹۷۸ هنگام تماشای مسابقه بیسبال، ایده اولین کتابش، به آواز باد گوش بسپار به ذهنش رسید. انتشار این اثر برایش جایزه نویسنده جدید گونزو را به همراه داشت. در سال ۱۹۸۰ رمان پینبال، اولین قسمت از سه‌گانه «موش صحرایی» را منتشر کرد و در سال ۱۹۸۱ پس از فروشِ کلوب جازش، نویسندگی را پیشه حرفه‌ای خود ساخت. در سال ۱۹۸۲، رمان «تعقیب گوسفند وحشی» از او منتشر شد که در همان سال جایزه ادبی نوما را دریافت کرد. در سال ۱۹۸۵، کتاب «سرزمین عجایب و پایان جهان» را منتشر کرد که جایزه «جونیچی» را گرفت. در سال ۱۹۹۱ در دانشگاه پرینستون و دو سال بعد در هاوارد تفت به تدریس پرداخت و در سال ۱۹۹۶ جایزه «یومیوری» را از آن خود کرد. موراکامی از ابتدا به موسیقی کلاسیک، جاز و راک بسیار علاقه داشت. در رمانِ «کافکا در کرانه» به «ارکستر سه نفره آرشیدوکِ» بتهوون گوش می­سپارد و او را از ته دل تحسین می­کند.

در کتاب «گربه‌­های آدمخوار»، به آهنگ «قلب نازنینِ» هنری مانچینی، از آهنگسازان و رهبران ارکستر مشهور ایتالیایی اشاره می­کند و در همین کتاب از جاز شادمانه­ی بابی هکت، جک تی گاردن و بنی گودمن می­گوید. راک هم در فضای کتابِ از دو که حرف می­زنم از چه حرف می­زنم، با خواننده همراه می­شود: «گاهی حین دویدن به موسیقی جاز گوش می­دهم ولی اغلب راک را ترجیح می­دهم چون کوبشِ سازها در آن بهترین مکمل برای ریتم گام‌ها در دویدن است. از میان گروه‌های راک هم بیشتر خواهان شنیدن آهنگهای رد هات چیلی پپرز، گوریلاز، بک و چند گروه قدیمی­تر از جمله کریدنس کلیر واتر ریوایول و بیچ بویز هستم. ناگفته پیداست که صدای موسیقی کلاسیک، جاز و راک در آثار موراکامی پیوسته از لابلای نوشته­هایش به گوش می­رسند.»